Pleidooi voor minder en meer diepgang > keuzes durven maken

Ik merk dat ik vaak met de “inhoud” van het onderwijs aan het worstelen ben. Fijn dat we vak- en werkgroepen hebben die hun gebied waarborgen en toezien op de kwaliteit. Het is zeker een toevoeging. Maar ook een valkuil. Als leerkracht krijgen wij vanuit die vakgroepen een hoop “opgelegd” om de kwaliteit van ons onderwijs te verbeteren. De pedagogische en didactische tips zijn erg fijn. Maar vaak krijg je ook extra werk, voorbereiding, meer lestijd etc.

Het probleem is dat we tijd te kort komen. Mijn ideale school gaat “met de koppen bij elkaar zitten” en kritisch kijken hoe we de meeste kwaliteit kunnen behalen, zonder in tijdnood te komen met onze lestijd en de werkdruk niet te verhogen. Als leerkracht worden we gehaast en gefrustreerd (te veel te doen in te weinig tijd) en dat heeft ook zijn weerslag op de kinderen. Ik denk dat dit juist eerder een negatief effect heeft dan dat het iets oplevert.

Vooral met het oog op passend onderwijs is dit lastig. Deze kinderen hebben juist de rust en tijd nodig om de stof eigen te maken. Tijd die we ze eigenlijk niet kunnen geven, omdat het volgende al op het programma staat.

 

Verder vind ik dat we ook kritisch mogen zijn wat de maatschappij en de politiek ons oplegt. Er komt steeds meer bij (gezondheidseducatie, godsdienst, passend onderwijs etc.). Dit zorgt ook voor extra lessen, extra voorbereiding, extra administratie. De grens is bij velen van ons bereikt en er is simpelweg geen tijd meer om extra dingen in te passen. Waar iets bijkomt, moet er ook iets weg. Dit laatste gebeurt vaak niet.

Helaas gaat het vaak ten koste van de creatieve vakken. Die uiteindelijk heeeeeeeeeeeeeeeeel belangrijk zijn! Zonde! Mijn ideale school gaat ook hier kritisch om met wat wij allemaal “moeten”. Kwaliteit is belangrijker van kwantiteit. Ga met sommige dingen juist de diepte in met de kinderen i.p.v. alles maar kort en oppervlakkig.

 

Ik ga dus liever voor kwaliteit, waarbij kritisch kijken naar wat wel en niet gedaan hoeft te worden van belang is. Liever de dingen goed doen, dan veel dingen net niet goed doen. Rust en structuur is voor de kinderen ook erg belangrijk en dat levert ook heel veel op. Vooral met het passend onderwijs.

 

M.b.t. de administratie zijn wij er ook erg goed in om dingen dubbel te doen. Ook hier gaat het om de inhoud en niet om hoe/waar het staat. Samen bekijken waar we dingen neerzetten en hoe. En vooral, externen ook zoveel mogelijk op 1 lijn. Een groeidocument EN een OPP EN een handelingsplan is volgens mij overbodig. Maar bij een kind uit mijn klas werd hier vorige week wel om gevraagd.

 

En bij “dromen” over de ideale school, zou ik het geweldig vinden als er vakleerkrachten zouden zijn voor handenarbeid of muziek e.d. Als kind heb ik dit ook gehad, nog iets wat ik me herinner. Voegt dus veel toe.